Sanat özgür bir etkinliktir ve nasıl bir sanatçı özgür olmalıysa, sanatın takipçileri de en az sanatçı kadar özgür olmalıdır. Bu ana fikir doğrultusunda ortaya koyduğum eserlerde, bakan kişinin görüş alanını mümkün mertebe kaplayıp onu esere odaklamak ve dış etkileri en aza indirgemek adına oldukça büyük boyutta çalışmaya önem veriyorum. Bu nedenle derici kağıdı kullanmaktayım.Üzerine duvar boyası ve mürekkep karışımı bir boyayla kıvrımlar oluşturuyorum ve bu kıvrımlar aslında hiçbir nesneden türetilmemiş rastgele kıvrımlar. Daha doğrusu “kanallar”.
Benim eserlerimle karşı karşıya gelen insanların zihinlerinde, birtakım genel kavram kalıplarının ya da yaşamım boyunca kendi zihnimin oluşturduğu birtakım kalıpların diktesiyle değil, kendi anlamlandırdıkları “individual liking” (bireysel beğeni) oluşsun istiyorum. Zihnimdeki yaratımları dışlaştırırken yapmaya çalıştığım şey, kendi kalıplarımı aktarmak ve eserlerime bakanların bu kalıpların anlamasını sağlamak değil. Zira benim etkinliğimde ortaya çıkan şeyler, bir nesneye bir imgeye, bağlı olarak ortaya çıkarılmış şeyler değil. Çalışmalarımda özen gösterdiğim birincil nokta, fırçayla tuvalin teması sırasında zihnim boşmuşçasına boyamak ve sadece boyamak. Ortaya çıkan eser elbet tamamiyle rastgelelik taşımıyor, o sırada çalıştığım ortamda her ne oluyorsa mutlaka beni etkiliyor. Çalışma esnasında dinlediğim müzikten, o sırada yoldan geçmekte olan bir arabanın camından yansıyan güneşe kadar her şeyden etkileniyorum. Ancak fırça darbelerinin yönünü benim ideolojim, dini görüşüm veya hayata bakış açım belirlemiyor. İnsanlar eserlerime baktıklarında aslında akmakta olan zamanın belli bir kesitinde günlük işlerden, zorunlu hayat meşgalelerinden kendini soyutlamış, rahat ve serbest bir alanda yaratma etkinliğini özgürce gerçekleştirmiş olan bir sanatçının bıraktığı izleri görüyor. Burada ne dikte edilen ve anlaşılması istenen bir fikir, ne de bakan kişiyi beklenen/istenilen noktaya yönlendirme çabası var. Esasında bakan kişinin ilk etapta hoş bir şekilde gözünü oyalayan, bir süre sonra ise kişinin kendi imgelemleriyle ve belki de kendi kalıplarıyla rahatça anlamlandırma eğilimine olanak tanıyan kanallar yaratıyorum.
------------------------------------------------
Art is a independent activity and as well as the artist, its followers must be independent individuals. According to this central topic, I elaborate to work over canvases at large sizes to pervade the eyesight of viewer as possible and to reduce external affects. For this reason, I use large papers at my works. I compose curves over it with a paint mixture made of wall-paint and ink and also these curves are not derived from any thing/ object. In deed, they are not curves, they are “channels”.
I want people to create their own/individual likings by making sense of my works when they see them, not my notions which are my minds products nor general social patterns shouldn’t affect their aesthetic impressions. I’m not trying to express my own patterns either and it’s not my purpose to make people understand them when I paint my creations in my mind over the canvas. Yet, products of my activity are not belong to any object or image.
The first thing which I regard during my workings is to paint the canvas; distribute brush over it, like there is nothing on my mind except painting it. Of course the creation is not totally accidential, every little thing affects me in my studio. The music I listen or the sunlight reflected by a car’s window passing the road near my room have an influence over me, during the painting activity. But the directions of brush strokes are not determined by my ideology, my religious views or conception of world. When people look at my paintings, they only see a work made by an artist who isolated himself from daily rutins or obligatory jobs, and freely, fulfill a wish of creation in a wholly relax and independent ambience, at any moment of time. There isn’t any idea which is needed to be understand by people or there isn’t any effort to make people incline to ant expected/ desirable point in my works.
Finally, I can say that, my wish is to create “channels” which are going to give some pleasure to eyes in first place, but then give people some opportunity to make sense of these works with their own likings and imaginations, and maybe with their own patterns about art.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Düşünceleriniz